|
|
Siemiatycze, miasto i gmina w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, położone na Wysoczyźnie Drohiczyńskiej, nad rzeką Kamionką (prawy dopływ Bugu).
Siemiatycze to jedno z piękniejszych miejsc Nadbużańskiego Podlasia. Najstarsze wzmianki o mieście pochodzą z dokumentów z 1434 roku. Prawa miejskie Siemiatycze otrzymały z rąk króla Zygmunta Augusta, na mocy przywileju wileńskiego z 1542 roku, zatem miasto posiada już blisko 500 letnią historią.
Dzieje miasta wiążą się nierozerwalnie z postacią księżnej Anny Jabłonowskiej z rodu Sapiehów. Dzięki jej staraniom miasto zyskało rangę ważnego ośrodka gospodarczego i kulturalnego, nie tylko w kraju ale i poza jego granicami, przyciągając znamienite osobistości epoki, tj. Hugo Kołłątaja, Stanisława Augusta Poniatowskiego, Ignacego Krasickiego, Stanisława Staszica, cesarza austriackiego - Józefa II.
Będąc nawet na krótkiej wycieczce w Siemiatyczach warto poświęcić jedno popołudnie na wycieczkę po mieście i zobaczyć siemiatyckie zabytki np:
- Kościół rzymskokatolicki p.w. WNMP
Niewątpliwie najciekawszy obiekt zabytkowy w Siemiatyczach. Murowany budynek kościoła pochodzący z 1638 r. stoi w miejscu dawnego kościoła drewnianego, który ufundował Michał Kmita Sudymontowicz w 1456 r.
- Cerkiew prawosławna p.w. Świętych Piotra i Pawła
Siemiatycka cerkiew prawosławna stoi na wzgórzu u zbiegu ulic Powstania Styczniowego i Bartosza Głowackiego. Pierwotny drewniany budynek był ufundowany przez Olechnę Kmitę Sudymontowicza (1431 r. V).
- Synagoga - Dawna Bożnica
Wzniesiona w latach 1797-1801, według projektu Bogumiła Zuga, siemiatycka synagoga miała być zadość- uczynieniem księżnej Jabłonnowskiej wobec gminy żydowskiej. Siemiatyccy Żydzi stracili swój cmentarz w wyniku przebudowy miasta, jakie przeprowadzała księżna. Budowla klasycystyczna, została spalona podczas okupacji niemieckiej w czasie II wojny światowej. Odbudowany w latach 1959-1964 obiekt zatracił cechy stylu, jaki pierwotnie nosił, przekształcono także wnętrze. Bożnica znajduje się przy ulicy Pałacowej.
- Sfinksy
Sfinksy zdobiące niegdyś bramę wjazdową do pałacu książęcego od strony głównej drogi łączącej pałac z centrum miasta i kościołem (obecnie ul. Pałacowa), stanęły prawdopodobnie w 1777 r., kiedy prowadzono prace nad budową siedziby księżnej Jabłonowskiej.
Polecane jeszcze do zobaczenia:
# Klasztor misjonarzy zbudowany w obecnym późnobarokowym kształcie od 1719-1727 wg projektu Karola Antoniego Baya. Po 1914 r. rozebrano spalony pawilon pn-wsch.
# Ogrodzenie i dzwonnica późnobarokowa z lat 1725-27.
# Figura św. Jana Nepomucena z XVIII wieku.
# Kaplica cmentarna ewangelicko-augsburska z poł. XIX wieku.
# Kaplica cmentarna św. Anny z 1826-27.
# Oranżeria z z 1860 r.
# Domy klasycystyczne przy ul. Pałacowej (nr 14, 19, 25, 28).
# Cmentarz (wielowyznaniowy) założony w 1805 r.
# Kapliczka przydrożna słupowa na wschód od miasta z poł. XIX wieku.
# Cmentarz wojenny z I wojny światowej.
# Ruiny zespołu zakładu kaflarskiego z końca XIX w.
|
|
|
|
|
 |
@Jan Motylewicz@2008
Kopiowanie i rozpowszenianie materiałów bez zgody autora zabronione . |
 |
|
|
|
Dzisiaj:
|
