|
|
Wzmianki historyczne o Mielniku sięgają XI wieku. Mielnik zlokalizowany był przy dwóch znanych szlakach handlowych. Pierwszym była rzeka Bug będąca szlakiem handlowym między Gdańskiem, a Lwowem, drugim droga wiodąca z Wilna do Krakowa. Od XI do XII wieku Mielnik stanowił własność rosyjskiego księcia Daniela Szwarno. W 1240 roku Tatarzy zniszczyli i ograbili Mielnik, a książęta teutońscy splądrowali okolice Mielnika w 1378 roku. Wiek XIV i XV pod panowaniem Litwinów był szczęśliwie dla tych terenów pokojowy. W 1440 roku Mielnik otrzymał prawa miejskie, a liczba mieszkańców przekroczyła 1500 osób.
W XVI wieku Mielnik posiadał dwie cerkwie prawosławne i dwa kościoły rzymsko-katolickie. W tym okresie Mielnik stał się częścią Państwa Polskiego, rozpoczęto eksploatację złóż kredy, w regionie funkcjonowało 20 sklepów i 5 młynów. Podczas Potopu Szwedzkiego w 1655 roku Mielnik został ponownie zniszczony i utracił 480 mieszkańców. W związku z wybudowaniem nowego mostu na rzece Bug w pobliżu miasta Siemiatycze Region Mielnik zaczął się przeobrażać z ośrodka handlowego w teren rolniczy, na którym eksploatowano również złoża kredy.
Pod koniec XVIII wieku Mielnik znalazł się ponownie pod panowaniem władz rosyjskich. W 1919 roku na mocy porozumienia zawartego pomiędzy Niemcami, Rosją i Polską tereny wschodnie, w tym Mielnik wróciły pod rządy Polski. W 1918 rejon Mielnika liczył 2639 osób, a do 1950 roku liczba ludniści spadła do 826 osób.
Mielnik - wieś. Dawny - (utracił prawa miejskie w 1934 roku) był miastem dużym i ważnym, położonym na prawym brzegu rzeki Bug na bogatych złożach kredowych; dotąd intensywnie eksploatowanych.Ośrodkiem rozplanowania lokacyjnego był obszerny prostokątny rynek, obecnie zamieniony w zadrzewiony skwer. W jego pierzei wschodniej, na rogu ul. Brzeskiej wzniesiona została około XIX wieku bożnica - obecnie odremontowana. Na wysokiej Górze Zamkowej (189 m n.p.m.) z przepięknym widokiem na dolinę Bugu zostały resztki kamiennych baszt, wałów i fos oraz ruiny kaplicy Św. Aleksandra Newskiego, zbudowanej w 1865 roku dla uczczenia ocalenia cara Aleksandra II. Na zamku niskim, u podnóża grodziska, znajdują się ruiny kościoła Św. Mikołaja, zburzonego w 1915 roku. Interesującym obiektem dla zwiedzających jest także dawna plebania przy ul. Brzeskiej, zapewne z około połowy XIX wieku przebudowana w XX wieku. W sąsiedztwie dawnego zamku znajduje się również wzgórze cmentarne z Cerkwią Pokrowy Matki Bożej zbudowaną po 1776 r. w konstrukcji zrębowej, drewnianej. Nie opodal, przy ulicy Brzeskiej, można podziwiać piękny zabytek dawnego miasteczka - cerkiew Narodzenia Bogarodzicy, a w niej wspaniałe freski. To w tej właśnie cerkwi, modlił się w 1260 roku przed cudowną ikoną "Spasa Izbawnika" kniaź Wasylko Romanowicz. Nieco dalej, także przy ulicy Brzeskiej znajduje się cerkwisko po cerkwi "Woskresienskiej", przeniesionej na Świętą Górę w Grabarce, która przetrwała do celowego podpalenia w 1990 r. Obecna jest jej kopią. Na wzgórzu przy ul. Brzeskiej usytuowany jest (zapewne w miejscu dawnego kościoła 1513-1829 p.w św Rocha) kościół parafialny p.w. Przemienienia Pańskiego zbudowany w latach 1912-20.
|
|
|
|
|
 |
@Jan Motylewicz@2008
Kopiowanie i rozpowszenianie materiałów bez zgody autora zabronione . |
 |
|
|
|
Dzisiaj:
|
